iridology history

By definition, Iridology is the science where the practitioner can tell the reflex condition of various organs of the body from the markings in the iris of the eye. “It can determine acute, sub-acute, chronic, and destructive stages in the affected organs of the body through their corresponding areas in the iris.” – Dr. Bernard Jensen, DC

History says that Iridology was discovered by Dr. Ignatz von Peczely of Egervar (Hungary) quite by accident when he was about 10 years old. While playing with an owl, he happened to break one of its legs. He also happened to notice the appearance of a dark stripe in the lower region of the bird’s iris. Eventually, while the bird was healing, the stripe became a tiny black spot, around which were white lines and shading. As a child he didn’t pay too much attention to all those discoveries, but later on as a doctor, he remembered what he saw in the iris, started researching more into the subject, and published a book in 1866.

Nowadays, lots of practitioners use Iridology. Some of them are so passionate about it that they only focus on this part and just read the eye. Then they give you two beautiful iris photos and a report. and then it’s your job to decide what you want to do and with whom you want to work on all those findings.

I am definitely not an expert in Iridology, but I can decently read the main issues. I’m also lucky that I can use cheat sheets, software, and even a very small and chic camera that attaches to my iPhone and allows me to take better pictures of the eyes.

If you are interested in learning more about Iridology, check out Dr. Bernard Jensen’s books. He was a pioneer in the field, and I love that all his case studies come with a ton of pictures.

Now back to my papers and midterms!

iridology history

ایریدولوژی از زمانی که تاریخ ثبت شده است، انجام شده است. بر اساس داده های باستان شناسی از 3000 سال پیش در مصر، چین و هند، توجه زیادی به مطالعه عنبیه و ارتباط آن با اندام های بدن اختصاص داشت. صفحات نقره ای با تصاویر عنبیه دقیق در مقبره توتانخ آمون (1400-1392 قبل از میلاد) کشف شد. در طب سنتی تبتی، پزشکانی که علائم مربوط به عملکرد کبد و اختلالات خونی را مرتبط می‌کردند، به دقت به وضعیت چشم‌ها اشاره می‌کردند. تا قرن نوزدهم بود که این عمل در اروپا مورد بررسی قرار گرفت.

در سال 1867، ایگناتز فون پچلی، یک پزشک مجارستانی، در رشته پزشکی در کالج پزشکی وین صلاحیت داشت. کار او به عنوان یک پزشک به او این امکان را داد که عنبیه بیماران را قبل و بعد از جراحی مطالعه کند و او به طور سیستماتیک یافته های خود را ثبت کرد و تحقیقات خود را در کتابی با عنوان "اکتشافات در قلمرو طبیعت و هنر شفا" منتشر کرد. او یکی از اولین نمودارهای عنبیه را ایجاد کرد که نواحی عنبیه را به اندام های بدن مرتبط می کند.

دکتر هنری لین و شاگردش دکتر هنری لیندلاهر هزاران رابطه جراحی و کالبد شکافی را با نشانه‌های عنبیه قبل از انتشار «ایریدولوژی - تشخیص از چشم» در سال 1904 انجام دادند.

دکتر برنارد جنسن به خاطر کارش در توسعه یکی از پرکاربردترین نمودارهای عنبیه مشهور است. اشتیاق او برای شفای طبیعی ناشی از بهبودی خود از یک بیماری "غیر قابل درمان" پزشکی در سن 18 سالگی بود که سپس با استفاده از درمان های طبیعی به حل آن پرداخت. دکتر جنسن چندین آسایشگاه بهداشتی را در کالیفرنیا اداره کرد و طی سال‌ها افتخارات و جوایز بسیاری را دریافت کرد، از جمله جایزه دکتر پیشگام سال فدراسیون ملی بهداشت در سال 1982. او دکترای خود را گرفت. در سن 76 سالگی به اوج یک عمر مطالعه، کار و تدریس در هنرهای شفابخش رسید. او در 55 کشور در سراسر جهان سخنرانی کرد و بیش از 40 کتاب در موضوعات مراقبت از سلامت طبیعی و iridology تألیف کرد.

دوروتی هال معاصر برنارد جنسن بود و ارتباط منحصر به فرد بین الگوها و رنگ ها در عنبیه و شخصیت هر فرد را تشخیص داد. او در کتاب خود «تحلیل شخصیت و سلامت از طریق عنبیه» توضیح می‌دهد که چگونه عنبیه را می‌توان به انواع ساختاری بر اساس الگوهای الیافی طبقه‌بندی کرد که هر نوع گرایش‌های شخصیتی خاص خود را دارد.

هری ولف، M.A.، مدیر مؤسسه ایریدولوژی کاربردی، بنیانگذار اصلی و رئیس سابق انجمن بین المللی پزشکان ایریدولوژی (IIPA) بود. او به خاطر نمودارها، کتابچه های آموزشی و ویدیوهایش در زمینه ایریدولوژی کاربردی شناخته شده است. او کار دکتر لو ریتو را در مورد «خطر زمان» ترجمه کرد، این کشف که یک ضربه یا استرس بزرگ در زندگی یک فرد در سطح عنبیه ثبت شده است.

جیم ورگیس مفهوم iridology رفتاری را توسعه داده است. مانند اثر انگشت، هر عنبیه فردی منحصر به فرد است و یک طرح بصری از وراثت ژنتیکی ارائه می دهد. او عنبیه را به دو نوع مجزا طبقه بندی کرد. نوع "فکر" با لکه های نارنجی سوخته تا قهوه ای تیره روی عنبیه به نام پسورا مشخص می شود. اینها نشان دهنده فعال شدن سمت چپ مغز، ایجاد میل به دانش و تحریک ذهنی است. نوع عاطفی عنبیه دارای دهانه های گردی شبیه جیب است که به عنوان لکون شناخته می شود. اینها نشان دهنده برتری سمت راست مغز است که خلاقیت و احساسات خود به خودی را تقویت می کند.

جان اندروز برای تحقیقات و کارش در پیشبرد ایریدولوژی شناخته شده است. او چندین کتاب نوشته است که بر پتانسیل iridology برای ارائه وضوح تشخیصی بیشتر در یک محیط بالینی تاکید می کند. هدف او این است که ایریدولوژیست ها به شیوه ای دقیق و با روش های تکرار شونده تمرین کنند تا پذیرش و طیف کاربرد بیشتری را پرورش دهند. بیشتر تحقیقات اخیر آقای اندروز بر روی مرز مردمک داخلی عنبیه متمرکز شده است.

تحقیقات ایریدولوژی در سال 1670 آغاز شد که دکتر فیلیپوس میینس مقاله ای را منتشر کرد که در هنگام بیمار شدن یا زخمی شدن ، چشمان بیمارانش را توصیف می کند. وی همچنین متوجه تغییراتی در چشم شد که با بهبودی به وجود آمد و توانست نقاط را در عنبیه به قسمت های خاصی از بدن پیوند دهد. وی با مشاهده چشم ، سرانجام توانست مناطقی را در بدن نیاز به پشتیبانی شناسایی کند که مدت ها قبل از بروز علائم جسمی در چشم ظاهر می شود.

در حالی که چشم ها در سنین مختلف مورد توجه تمدن ها بوده اند ، “مدرن” Iridology تقریباً بیش از 100 سال پیش شروع به کار کرد. در اواخر دهه 1800 ، یک پزشک از مجارستان و دیگری از سوئد شروع به مشاهده چشم و سازماندهی یافته های آنها کرد. این فرایند مشاهده و همبستگی کند بوده است ، اما پایه ای برای ایجاد دیگران ایجاد کرده است. اولین کتاب در مورد Iridology در آمریکا ، توسط یک پزشک مهاجر اتریشی ، در سال 1904 چاپ شد. این آثار N.D.S و سایر M.D.S.

کار با تجهیزات بزرگنمایی و عکاسی محدود ، پیشرفت دشوار بود. سپس با ظهور AMA و سایر تأثیرات سیاسی و اقتصادی و ظهور “معجزه” مواد مخدر ، تقریباً تمام شیوه های طب طبیعی در این کشور کاهش یافته است. دکتر برنارد جنسن به زنده نگه داشتن ایریدولوژی در آمریکای شمالی اعتبار دارد.

در اروپا ، یک وضعیت سیاسی و اقتصادی متفاوت محیطی را ایجاد کرده است که به ایریدولوژی (و سایر شیوه های طب طبیعی) اجازه می دهد تا تکامل یابد. تحقیقات گسترده ای در اروپا انجام شده است و ایریدولوژی اکنون به عنوان یک رویکرد با ارزش مراقبت های بهداشتی پیشگیرانه پذیرفته شده است. در حال حاضر در ایالات متحده ، تعداد بیشتری از مردم به ایریدولوژی به عنوان روشی جایگزین برای بهبود سلامت نشان می دهند. اکنون می توانید مزایای این ابزار/تکنیک ارزیابی قابل توجه را تجربه کنید.

 
نمودار ایریدولوژی